Azken hamarkadetan, elikadura osasungarria eta jasangarria izateko eskubidea galtzen ari gara. Banatzaile handiek kontrolatu eta erabakitzen dute jan behar duguna, eta lehengaiak mundu osoan barrena garraiatzen dituzte haien etekinen mesedetan. Horregatik, gaur egun gizarteak kontsumitzen dituen elikagai gehienak batez beste 5.000 km egiten dituzte gure hozkailuetara iristeko eta modu industrialean ekoiztutakoak izaten dira.

Bionekazaritzan, eskubide hori (elikadura-burujabetza gisa definitzen duguna) berreskuratzeko ardura gizarte osoarena dela deritzogu, ez ekoizleena bakarrik.
Ildo beretik, lurra eskuratzeko aukera edo tokian tokiko hazien babesa ere denon ardura dela uste dugu. Izan ere, lurra eta hazirik gabe ez dago elikagaiak ekoizteko modurik.
Horregatik, prozesu honetan herritarren esku hartzea ezinbestekoa dela uste dugu.

Kontsumitzearen ekintzak berak, egunero hiru alditan (gosaria, bazkaria eta afaria) zein proiektu bultzatu nahi ditugun aukeratzera behartzen gaitu. Sasoiko elikagai osasungarri, etiko eta gardenak ekoizten dituzten tokian tokiko nekazarien alde egin eta, bide batez, tokian tokiko gizarte-ekonomia sustatu, ala multinazional handien alde egin. Hots, espekulazioa eta irabazi handiak bezelako beste helbururik ez dutenen alde, oinarrizko eskubidea den elikadura osasungarria alde batera utzita.